ช่วยเหลื่อวิญญาณทหารจากเทือกเขาภูพานแดนผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์

มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ  หินร่องกล้า  ภูพาน  ทหารไทยกับ ผกค.  ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ  แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน  จำต้องฆ่ากันเอง  เขาเหล่านั้น  “ตายโหง”  น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ  ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน) R3 F( L. g4 y0 c: ?8 E: x
                        ผม        :        สวัสดี  ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
: m) w' X, l) f5 @( z                        เทวดา        :        ใช่- f8 N8 X( |1 ]+ N' ]
                        ผม        :        ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง
" n( ~4 x3 ^  G: L( J                        เทวดา        :        มาอยู่ได้  10  ปีมนุษย์; C0 }  q+ E; B
                        ผม        :        ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ" i/ K1 \+ o) R
                        เทวดา        :        ใช่
8 v6 l- D8 F6 e! w. Z$ c5 ?                        ผม        :        ท่านเป็นเทวดามากี่วัน1 g$ G" C3 d( S
                        เทวดา        :        2  วัน  (1  วัน = 50 ปีมนุษย์)
! S" B" X4 G; I) D, X+ k8 L$ h/ U                        ผม        :        แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
* a) k, T' @% D0 O6 h                        เทวดา        :        ยังมีอยู่มาก  เพราะเขายังไม่หมดอายุ  เป็นสัมภเวสีกันอยู่
4 P( [; i: e* a1 z0 f2 V                        ผม        :        สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม  เพราะมี; p) E" e2 L4 q" _
                                                วัดป่าอยู่มาก  พระปฏิบัติทั้งนั้น. d3 A5 I8 E  S$ E# S  e
                        เทวดา        :        ไม่มีใครอุทิศให้เลย  มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า  เวลา" @) `) N4 _& \$ h4 N7 z/ C: y
                                                พระท่านปฏิบัติภาวนา  พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา2 ^; T9 Y0 f- N/ s
                                        พอได้บุญ
( J+ j4 v4 \& d' d                        ผม        :        อ้าว!  พระท่านก็แผ่เมตตานี่! R$ I/ n4 J3 ~7 x8 D
                        เทวดา        :        เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่  ท่านเพียงแต่ให้เป็น: U+ Y  j8 X( G* P' W9 y; t9 _
                                        สุข' N2 Z- u  q* R- F% u1 l, m) Z
                        ผม        :        ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน                                            “ขออำนาจ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้
: a5 Y2 L+ j9 p$ K, R  d$ }. S                                        บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้”  เป็นยังไง+ w. E9 ~$ J: D0 I# P& m+ o% [
                                        ครับ  ได้รับบุญตรงไหม. h! M# ]& v* N( t& s
                        เทวดา        :        ได้รับ  ได้รับตรงเลย2 f  Q. [6 Y8 W2 G0 e
                        ผม        :        เอาอย่างนี้  ผมขอความร่วมมือท่าน  ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
) V$ A- P2 l, w5 \% G' A                                        เปรต  อสูรกาย  ปอบ  แถวๆ  นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา6 U6 F' h6 m+ m6 C& m; r
                                        ถือศีล  ปฏิบัติสมาธิ  ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่  W2 `! V! k: u5 \1 J
                                        ภูพานนี่  รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา  ยักษ์  นาค  ครุฑ  แถว1 x2 A9 r; h4 n' ?8 b  P
                                        บริเวณนี้  ใครช่วย  ผมให้บุญหมด  แล้วใครช่วยกันสอน  ก็จะได้
' f/ g( G% s) F* `7 C                                        บุญธรรมทานเองครับ  ตกลงไหม!; G1 p! q' L& I/ s6 N9 M, f0 P
                        เทวดา        :        ตกลง  ดีกว่าอยู่เฉย ๆ  เหงาแล้วยังได้บุญอีก  เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย                          ผม        :        ขอถามหน่อยครับ  แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ1 t' h0 d# V# M* P/ C
                        เทวดา        :        ยังมีอยู่  แต่ไม่มาก
+ ^! r, W& e7 _$ o, y8 p# Z                ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง  เขาค้อ,  หินร่องกล้าด้วย  อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ  เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ  ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว  เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง  พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก  เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง  แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา  เออ!  อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี  การเขียนของผมยังไม่ดีนัก  เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ  เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย  อยากให้เป็นธรรมทาน  ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ  แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน  ชาวพุทธระดับต้นๆ  มีจำนวนมากๆ  อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน  ศีล  ภาวนา  จิต  สติ  ไม่รู้เรื่องหรอก  อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์  พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ  “ฟังเอาบุญจ๊ะ”  เสร็จแล้วก็สวดมนต์  สวดๆๆๆ  ถามว่าสวดทำไม  “สวดเอาบุญจ๊ะ”  รู้เรื่องที่สวดไหม  “ไม่รู้จ๊ะ”  จบกันชาวพุทธ  นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม  อย่างที่ผมเป็นอยู่  ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู  รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น  รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร  เท่านี้แหละครับ
! g4 _% E0 k7 g+ `' [, V