ช่วยเหลื่อวิญญาณทหารจากเทือกเขาภูพานแดนผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์

มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ  หินร่องกล้า  ภูพาน  ทหารไทยกับ ผกค.  ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ  แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน  จำต้องฆ่ากันเอง  เขาเหล่านั้น  “ตายโหง”  น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ  ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
4 f: D% w* @/ k                        ผม        :        สวัสดี  ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
3 o9 R- T/ E1 ?                        เทวดา        :        ใช่
8 e7 D! |- C$ `: e6 C( T                        ผม        :        ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง
0 w' b+ M1 q' S. O  l. r                        เทวดา        :        มาอยู่ได้  10  ปีมนุษย์
( c9 U3 a7 a5 B% B* R( [                        ผม        :        ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ  G! B6 u7 y5 ?# o+ c% _' N
                        เทวดา        :        ใช่
# ?1 K( P7 z+ `( W                        ผม        :        ท่านเป็นเทวดามากี่วัน. M' W) {& E" b- l$ B3 m& F1 W9 r
                        เทวดา        :        2  วัน  (1  วัน = 50 ปีมนุษย์)/ O, Q, h  p, d
                        ผม        :        แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม. G; N0 s% m' f0 ^' D
                        เทวดา        :        ยังมีอยู่มาก  เพราะเขายังไม่หมดอายุ  เป็นสัมภเวสีกันอยู่
0 T+ j* \1 ~) `) `, h  H2 o4 Z                        ผม        :        สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม  เพราะมี
4 w/ A: b2 R$ V3 k                                                วัดป่าอยู่มาก  พระปฏิบัติทั้งนั้น% n" H' S! a$ N- w
                        เทวดา        :        ไม่มีใครอุทิศให้เลย  มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า  เวลา
9 l/ x" I$ r. M* u                                                พระท่านปฏิบัติภาวนา  พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา
  ^& E# M" Q. ?* {7 e                                        พอได้บุญ
' d# K4 R8 u% K* s2 e                        ผม        :        อ้าว!  พระท่านก็แผ่เมตตานี่
( y+ O+ ^1 t& E* N) {                        เทวดา        :        เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่  ท่านเพียงแต่ให้เป็น
9 v; J& d  i4 }$ e- i/ |: H4 V4 Z+ e                                        สุข7 ]0 ~& K3 p5 s/ y8 g4 U; W
                        ผม        :        ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน                                            “ขออำนาจ  พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้; ?( o& T, U; m2 l" K1 ^# L
                                        บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้”  เป็นยังไง+ V  [. e* z* m! q6 [8 Z
                                        ครับ  ได้รับบุญตรงไหม
. s: K' V+ o  L( o  j- K                        เทวดา        :        ได้รับ  ได้รับตรงเลย
3 W' w+ R$ h& Y4 H7 C                        ผม        :        เอาอย่างนี้  ผมขอความร่วมมือท่าน  ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
, E! s9 t1 V* m; G  @! E6 b; Y  g9 o                                        เปรต  อสูรกาย  ปอบ  แถวๆ  นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา) e8 P& r) R1 ^6 T5 P6 b3 u
                                        ถือศีล  ปฏิบัติสมาธิ  ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่) O$ l# h, K( W1 L
                                        ภูพานนี่  รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา  ยักษ์  นาค  ครุฑ  แถว
& d. y! o" d, j7 N                                        บริเวณนี้  ใครช่วย  ผมให้บุญหมด  แล้วใครช่วยกันสอน  ก็จะได้
& u0 A% M3 `( Y0 ?                                        บุญธรรมทานเองครับ  ตกลงไหม!
# X  V1 k+ C4 Q1 k8 j1 R2 h! C2 k                        เทวดา        :        ตกลง  ดีกว่าอยู่เฉย ๆ  เหงาแล้วยังได้บุญอีก  เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย                          ผม        :        ขอถามหน่อยครับ  แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ
9 {& t5 m5 n( ]# T! W5 S" M; T                        เทวดา        :        ยังมีอยู่  แต่ไม่มาก- F9 x' q/ G, Q: g  `; C* g( l
                ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง  เขาค้อ,  หินร่องกล้าด้วย  อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ  เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ  ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว  เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง  พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก  เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง  แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา  เออ!  อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี  การเขียนของผมยังไม่ดีนัก  เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ  เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย  อยากให้เป็นธรรมทาน  ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ  แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน  ชาวพุทธระดับต้นๆ  มีจำนวนมากๆ  อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน  ศีล  ภาวนา  จิต  สติ  ไม่รู้เรื่องหรอก  อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์  พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ  “ฟังเอาบุญจ๊ะ”  เสร็จแล้วก็สวดมนต์  สวดๆๆๆ  ถามว่าสวดทำไม  “สวดเอาบุญจ๊ะ”  รู้เรื่องที่สวดไหม  “ไม่รู้จ๊ะ”  จบกันชาวพุทธ  นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม  อย่างที่ผมเป็นอยู่  ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู  รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น  รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร  เท่านี้แหละครับ% Q0 U1 D9 E, i# K7 W; \