- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
n+ V2 U0 A$ N$ T7 A+ q2 m$ C/ k
' h; A) s3 ~( W3 W! e' Z4 J เมื่อไม่นานมานี้ ผมมีประสบการณ์ที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากการทวงหนี้กรรมจากนายเวร คำว่านายเวรหมายถึง ผู้ที่เราเคยล่วงเกินเขาทั้ง กาย วาจา ใจ เมื่อเรากระทำกับเขาเช่นนั้น เขาจักผูกโกรธต่อตัวเรา ครั้นเมื่อเขาตายไปจิตที่เขาผูกโกรธกับเรา ทำให้เขานั้นมาทำร้ายตัวเรา ทำให้เราเกิดความทุกข์ไม่ว่าเป็นทุกข์ทางกาย ทุกข์ทางใจ ทุกข์ที่เกิดขึ้นทางกาย เช่น ทำให้เป็นไข้ ทำให้ปวดตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย ส่วนทุกข์ที่เกิดขึ้นทางใจ เช่น เรามีความทุกข์เรื่องของเงิน ทุกข์เรื่องของความรัก ทุกข์เรื่องของความผิดหวัง เรื่องของความทุกข์มีมาก ยากที่จะกล่าวได้ครบ ผมเป็นคนหนึ่งเหมือนกันที่ทุกข์เพราะนายเวร
% A V' ]/ T% K/ x/ T) Jประมาณกลางปี 2553 ที่ผ่านมา ผมปฏิบัติหน้าที่ตรวจความเรียบร้อยของนักเรียนบริเวณหน้าเสาธง ผมมีอาการแปลก ๆ บริเวณกลางอก อาการที่เกิดขึ้นนั้นเป็นอาการแสบร้อนตรงบริเวณลิ้นปี่ เมื่อเอานิ้วกดลงไปรู้สึกเจ็บผมแทบยืนไม่ไหว แต่ก็พยายามทรงตัวไว้ แล้วหาที่นั่งพักเมื่อได้ที่นั่งพักเรียบร้อยแล้ว ผมกำหนดจิตเพื่อหาสาเหตุของอาการที่เกิดขึ้นกับตัวผม ปรากฏว่า สิ่งที่พบเป็นชายคนหนึ่ง มีท่าทางดุดันมาก ตัวใหญ่กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ผิวคล้ำ เมื่อพบเช่นนั้นผมยังไม่คุยทันที แต่ผมอุทิศบุญก่อน ข้าพเจ้าขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าส่งไปถึงชายผู้นี้ด้วยเทอญ เมื่อผมเบิกบุญเพื่อส่งให้ช่วยชายผู้นี้แล้วผมจึงเริ่มคุย
. u6 S& ?- l) R8 @/ \5 g, ~ ผม : สวัสดีท่าน: [) Q- O6 t; P- G0 a0 m2 b0 g' R) A
นายเวร : สวัสดี เอ็งเห็นข้าด้วยเหรอ!: d- B4 m# b/ B( e
ผม : เห็นสิ ท่านมาได้อย่างไร
% z+ |$ j; y2 T! S; {; ]นายเวร : เขาบอกให้มา" l3 B' v9 h* d& B
ผม : ใครบอกให้มา
. ]+ S, x& K, `0 Q* V0 X# hนายเวร : บอกไม่ได้2 K9 Y" f. W$ @/ H/ V& a
ผม : เขาใช้ให้มาทำร้ายผมอย่างนั้นหรือ
+ T5 C8 e% S$ Y7 u. l3 D4 c/ Aผมเข้าใจว่ามีอาจารย์ที่มีอาคมส่งผีมาเล่นงาน ผมถามต่อว่ามีคนที่มีอาคมส่งให้มาทำร้ายผมใช่ไหม
r; V. X* \, f: uนายเวร : ไม่ใช่
" I- u: z' ~- K ผม : อ้าว! ท่านเป็นใคร มาได้อย่างไร
# b4 k3 e5 W9 S0 \นายเวร : ข้าเป็นช้าง
( E% J6 g& ^7 C7 u& J& _ ผม : ทำไมท่านมาทำร้ายผม$ z4 W) b) a4 ]9 b) w4 r
นายเวรมองหน้าผมด้วยดวงตาอันดุดัน มองด้วยตาที่โกรธแค้น ดวงตาสีแดงกล่ำ6 s( |: b8 j) N5 P+ n# p
นายเวร : เอ็ง ฆ่า ข้า ข้าก็มาทำเอ็งบ้าง เอาให้ทรมานปางตาย
$ C, @ v& F* q6 lผมนึกในใจ เอาแล้วเราโดนนายเวรกระทำแล้ว ใครจะยอมให้เจ็บตัวง่าย ๆ ต้องคุยกับเขาให้เขาอโหสิให้ได้ เราจะได้เจ็บตัวน้อย ๆ หน่อย3 ^7 r0 f- V* Z, z! A
ผม : ผมไปฆ่าท่านตอนไหน3 A% x7 ]) |' M+ M
นายเวร : ข้าเป็นช้างศึก ตอนนั้นทำสงครามกัน เอ็งใช้หอกแทงข้าที่หว่างขาหน้าของ
3 U. |: P8 P# Z& L ข้า ทำให้ข้าล้ม4 W3 V" ]+ g4 G7 V* R2 _# ] h* B
ผม : ตอนนั้นมันเป็นสงคราม หากผมไม่ฆ่าท่าน ท่านก็ต้องฆ่าผมอยู่ดี ผมต้อง
7 a+ O* [6 y& m9 v! O* z- Q, n/ I ปกป้องบ้านเมืองเหมือนกัน จะให้ผมทำอย่างไรได้# f$ ^7 X3 l6 A5 i8 A; b" v6 G* `- M
นายเวร : มันก็จริงของเอ็ง
, Q- p6 ~/ N& t: i# c: P8 x0 D, ]2 O, b ผม : เอาอย่างนี้ดีกว่า เมื่อกี้ได้รับบุญจากผมแล้วใช่ไหม ดีไหมล่ะ2 ?+ ~$ u' ~, a2 O! f! E2 S" `2 E9 z
นายเวร : เออ ดี
& J8 ?5 m" H4 [- J ผม : ถ้าอย่างนั้นรับบุญจากผม แต่ต้องไม่ทำร้ายผม เอาแบบนั้นดีไหม. R$ t: X9 z( u/ Y
นายเวร : ก็ได้
- d: C; Z; b7 U' D ผม : แล้วรู้มั๊ยว่าท่านแก้แค้นหรือจองเวรแบบนี้ ผมสามารถจองเวรคืนได้9 Q7 K) X1 y# ^, G4 }* q( z
นายเวร : ไม่รู้; I' K P, I* K( T1 q; n
ผม : ผมไม่ขอจองเวรคืนก็แล้วกันผมอโหสิ ท่านรู้ไหมว่าคนที่ส่งท่านมาเขา/ S( e9 h+ \' K8 f F* d$ G8 P; J4 h. J
มีเจตนาอะไร2 k0 b: L$ z `- |8 Y" G: g6 O
นายเวร : ไม่รู้ เขาบอกแต่ว่านี่คือคนที่ทำร้าย ให้ข้าทำอย่างไรก็ได้เท่าที่ใจต้องการ
4 O' Q& t% `2 q5 [5 |4 P แต่ต้องไม่เกินขอบเขต: u9 ~2 X; z; ]5 e. f+ F* d
ผม : คนที่มาส่งเขาบอกอย่างนั้นก็ใช่ แต่เจตนาจริง ๆ ของท่าน (ผู้ตัดสินคดี) ' m s2 ?9 l6 M1 @. A9 G
เจตนาเพื่อให้นายเวรมารับบุญจากผู้ที่เคยกระทำกับเรา และให้เรานั้น8 k- Q7 p( a+ U1 L0 L( p& p5 }
อโหสิกรรมต่อกัน เพื่อจะได้ไม่มีกรรมต่อกัน นี่ท่านมาทำร้ายผม ผมเอง
3 d6 {, j* V, o0 Y$ I. _5 s, E ก็ย่อมทำร้ายกลับคืนภายหลังได้เช่นกัน เอาเป็นว่าท่าน อโหสิ ให้ผม ' n, |. v% D- H
ผมอุทิศบุญให้ท่าน เราเลิกจองเวรกัน( e5 t9 Z% V* {) B" d7 \1 r, D
นายเวร : อย่างนั้นก็ได้ ดีเหมือนกันข้าเองก็ไม่ได้อยากลงไปอยู่ในนรกด้วย
. i1 E$ O x0 \- H* `# n3 G: p ผมคืนสมาธิกลับมา ต่อจากนั้นผมโทรไปถามพี่ที่คอยให้คำแนะนำเรื่องสมาธิว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้มีความถูกต้องมากน้อยเพียงใด ก็ได้รับคำตอบว่าจริงตามที่เล่ามา หลังจากเกิดเหตุการณ์ที่เล่ามาแล้ว อีกประมาณ 2 เดือน อาการที่เจ็บตรงบริเวณลิ้นปี่ก็ทุเลาลง
0 \9 ]6 Q* u; P$ {, U นี่ขนาดผมคุยกับนายเวรตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วผมเองส่งบุญให้กับนายเวรทุกวัน วันละหลายๆรอบ ยังใช้ระยะเวลาถึง 2 เดือน ผมนึกกลับไปถึงคนที่เขาไม่รู้อะไรเลยไม่เคย ส่งบุญไม่เคยอุทิศบุญ ให้ถึงนายเวรเลยเขาต้องทนทุกข์กับอาการป่วยนานเท่าใด นายเวรเองก็ต้องกลับไปรับกรรมตามเดิมโดยยังเป็นเวรกรรมกันต่อไปเราเองไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องราวต่างๆ ที่เรากระทำลงไปแล้วได้ แต่เราก็สามารถขอโทษและให้อภัยกันได้ไม่ใช่หรือต่างคนต่างก็มีความสุขทั้งสองฝ่ายทั้งนายเวรและตัวเรา การรักษาตัวด้วยการส่งบุญ – เบิกบุญสามารถช่วยให้อาการที่เป็นอยู่สามารถกลับมาเป็นปกติเร็วขึ้น การรักษาต้องควบคู่กันไปกับการรักษาแบบปกติด้วย (ในบางโรค) บางท่านบอกว่าถ้าเช่นนั้นหายเพราะการรักษาสิ ผมก็ไม่ได้เถียงว่าการรักษาแบบปกติไม่หาย แต่เมื่อเปรียบเทียบกันระยะเวลาที่ใช้ในการรักษาแบบปกติกับการอุทิศบุญ – การเบิกบุญ การอุทิศบุญ – การเบิกบุญ หายเร็วกว่าอย่างแน่นอน ท่านที่คิดว่าเรื่องที่เล่ามาเป็นเรื่องที่เหลวไหลเกินจริง ท่านก็พิสูจน์ให้เห็นกับตาของท่านเองได้ c+ g5 [/ ~* x, |+ G- c1 L; o& l/ S0 h
# [3 \5 C6 [$ m" X* ~- z
|
|