- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
5 l3 z; S" `0 a) d% D1 s: ~ ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
4 J( Z* U: b/ S! S5 U เทวดา : ใช่7 z: [ e: o5 P$ X. C
ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง/ `" ^! D+ C3 ?9 W
เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์
8 t4 u- Y2 i+ i6 ~+ j% J% t ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ
" A" \5 Y% Y! y6 u3 z เทวดา : ใช่
& T8 X# t L6 P4 j. o) L ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน
7 U) l) |' @7 w/ }2 M6 C& ] เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)4 Y) O. B q3 l6 V1 s g$ o
ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม
2 _! d% A0 o7 y9 T6 h9 y# l% V; v& ` เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่
5 k9 s0 W3 Z# z3 B( X ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี
2 W( e$ P' Q( o0 d/ W วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น0 Y) C& ] S9 j9 n( h$ M8 ~5 D
เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา' K- Q+ ^' p9 l$ P O
พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา
5 F' ?" [# }5 ]6 e% | พอได้บุญ% O- E$ S7 c8 o4 W+ @ q8 O8 J9 H/ S
ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่
' K' w4 ^* R1 {1 { เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น
- O1 A0 t* K7 O1 c& ` สุข! d- @" a& Z. D. j
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้* z/ G7 X8 b& _7 W* e- l, z' `- C
บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง
# H$ O& p6 P8 N ครับ ได้รับบุญตรงไหม
# K4 h4 \& b) J ^6 k เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย
# b9 o- q3 W5 u; y ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
9 d% x" I6 p, Q8 J, J: |% N เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา
# I: {5 i7 a4 S$ B/ m( k* O6 u+ P ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่
, M2 F4 v! L9 K: p- b* L, `4 U) V ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว9 R. Q1 x( H" H9 ^$ E9 I* f6 Z
บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้
& ]# H; v8 {1 G7 A; H$ Y บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม!
' i/ t) I& y9 ?6 @' ] เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ7 o E4 g8 {7 ^5 d/ ?! z
เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก
& i# n% ~8 p. V8 T( P/ b ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ/ h. U0 {# T) \$ v. J( ~
|
|