- สมัครสมาชิกเมื่อ
- 2013-1-26
- เข้าสู่ระบบล่าสุด
- 2016-3-21
- สิทธิ์ในการอ่าน
- 10
- เครดิต
- 0
- โพสต์
- 162
- สำคัญ
- 0
- UID
- 10617

|
มีอยู่วันหนึ่งนึกถึงเทือกเขาค้อ หินร่องกล้า ภูพาน ทหารไทยกับ ผกค. ซึ่งก็คือคนไทยด้วยกันนี่แหละ แต่มีความคิดเห็นในทางการเมืองไม่ตรงกัน จำต้องฆ่ากันเอง เขาเหล่านั้น “ตายโหง” น่าจะมีวิญญาณตามป่าเขาหลงเหลืออยู่มากนะ ลองติดต่อเทวดาที่รักษาเขตที่เทือกเขาภูพานดูก่อน
) M/ b6 `6 L. y ผม : สวัสดี ท่านเป็นเทวดาที่รักษาเทือกเขาภูพานใช่หรือไม่
+ B, c8 _, P4 d* {% ~6 o" T; P เทวดา : ใช่' z% A! m/ @# a% | A* ~
ผม : ท่านมาอยู่ที่เทือกเขาภูพานนานหรือยัง
' b% b+ _ T8 L. N1 }1 K เทวดา : มาอยู่ได้ 10 ปีมนุษย์
, R e& o$ ?* u/ N ผม : ท่านก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาสู้รบกันน่ะสิ
: o# W6 ]! {0 s4 P3 v- Y2 D เทวดา : ใช่" m @4 u* M* i% N2 a/ `3 O+ f
ผม : ท่านเป็นเทวดามากี่วัน1 w; ?/ u. E8 y$ w3 ?9 W
เทวดา : 2 วัน (1 วัน = 50 ปีมนุษย์)
$ o/ `5 N0 R& A/ q+ v$ _ ผม : แถวภูพานยังมีวิญญาณทหารกับ ผกค. อยู่มากไหม E: e* I/ ]' u9 B" L
เทวดา : ยังมีอยู่มาก เพราะเขายังไม่หมดอายุ เป็นสัมภเวสีกันอยู่
- _7 y# w" b: l# E, a4 z3 d. C; r3 b# | ผม : สัมภเวสีเหล่านั้นได้รับบุญจากพระแถวนั้นบ้างไหม เพราะมี
! N# h7 g" }) R# g: @ วัดป่าอยู่มาก พระปฏิบัติทั้งนั้น2 Y5 c. V( M, ?5 t2 q9 ?0 U+ Y3 P$ ~
เทวดา : ไม่มีใครอุทิศให้เลย มีแต่สัมภเวสีพวกนี้จะไปตามวัดป่า เวลา9 I, a; U7 r; w3 T: V
พระท่านปฏิบัติภาวนา พอมีแสงบุญก็แอบอนุโมทนากัน เอา, t8 ?/ y, {1 R
พอได้บุญ, V- K: {. u$ F4 P, u( S) b6 Z
ผม : อ้าว! พระท่านก็แผ่เมตตานี่( d6 z& A1 W8 N4 \
เทวดา : เวลาท่านแผ่เมตตาไม่เห็นมีบุญออกมานี่ ท่านเพียงแต่ให้เป็น
$ N; F7 W, a" U, ~ สุข! }$ L3 K, p4 {
ผม : ท่านลองรับบุญอุทิศจากผมดูนะ ผมจะเบิกบุญของผมอุทิศให้ท่าน “ขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้9 t, D/ e4 o/ d4 G; e0 | H* x! d
บุญของข้าพเจ้าลงมาส่งให้กับเทวดาที่กำลังติดต่อนี้” เป็นยังไง
7 \6 J; E* S, f0 M ครับ ได้รับบุญตรงไหม
% B9 H+ u6 [9 W0 Y# w( R เทวดา : ได้รับ ได้รับตรงเลย
2 ?, T- F9 V4 F! } ผม : เอาอย่างนี้ ผมขอความร่วมมือท่าน ขอให้รวบรวมสัมภเวสี
& T6 u3 C; U0 f9 K$ P, Z1 h L: y เปรต อสูรกาย ปอบ แถวๆ นี้มารวมกันแล้วท่านสอนให้เขา
9 O; r( @$ X8 H9 I3 w ถือศีล ปฏิบัติสมาธิ ส่วนผมจะส่งบุญมาให้ทุกวิญญาณที่
5 C* C3 E g% i. { Y( f# r' ] ภูพานนี่ รวมทั้งท่านและเหล่าเทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ แถว+ p/ L) T5 x( a; y' A C7 Y$ G% @" L
บริเวณนี้ ใครช่วย ผมให้บุญหมด แล้วใครช่วยกันสอน ก็จะได้ b& L! J+ i- b/ A: E
บุญธรรมทานเองครับ ตกลงไหม! V* D. j3 Q' T4 h' U/ ^
เทวดา : ตกลง ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เหงาแล้วยังได้บุญอีก เดี๋ยวจะไปบอกทั่วเลย ผม : ขอถามหน่อยครับ แถวนั้นยังมีปอบอยู่อีกหรือ
! S5 J. S1 e! w+ E เทวดา : ยังมีอยู่ แต่ไม่มาก
/ K5 ^! x; h8 [& e ครับหลังจากนั้นก็เลยต้องสงเคราะห์ทั้ง เขาค้อ, หินร่องกล้าด้วย อ่านดูแล้วเหมือนนิยายนะ เชื่อก็ได้ไม่เชื่อก็อ่านเอาสนุกก็แล้วกันครับ ผมพบอะไรมาก็ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เลยเขียนเป็นธรรมทานให้คนทั่วไปที่สนใจได้รู้บ้าง พบเจอมามากตัวอย่างก็เลยมาก เวลาผมอ่านที่ผู้อื่นเขียนถ้ามีแต่เนื้อหาหลักปฏิบัติอ่านพักเดียวก็ชักเซ็ง แต่ถ้ามีตัวอย่างประสบการณ์ผสมเข้ามา เออ! อ่านแล้วรู้สึกรู้เรื่องดี การเขียนของผมยังไม่ดีนัก เพิ่งเคยเขียนครั้งแรกจริงๆ เขียนแล้วก็ไม่คิดขาย อยากให้เป็นธรรมทาน ให้ชาวพุทธระดับต้นๆ แบบเดียวกับผมได้เรียนรู้เรื่องบุญและโลกวิญญาณกัน ชาวพุทธระดับต้นๆ มีจำนวนมากๆ อ่านหรือฟังที่พระท่านสอน ศีล ภาวนา จิต สติ ไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไป ฟังไปก็เหมือนคุณยายไปวัดไปฟังพระเทศน์ พอถามปรากฏว่าไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ “ฟังเอาบุญจ๊ะ” เสร็จแล้วก็สวดมนต์ สวดๆๆๆ ถามว่าสวดทำไม “สวดเอาบุญจ๊ะ” รู้เรื่องที่สวดไหม “ไม่รู้จ๊ะ” จบกันชาวพุทธ นี่เองทำให้ผมเกิดความคิดเขียนประสบการณ์ของชาวพุทธระดับต้นหรือระดับประถม อย่างที่ผมเป็นอยู่ ให้ผู้คนได้ลองศึกษาดู รู้จักทำบุญทำทานอย่างไรได้บุญและอุทิศบุญเป็น รู้เรื่องโลกหลังความตายพอสมควร เท่านี้แหละครับ
) n, U, O2 A7 v |
|