เปรตจากวัด

เมื่อวันเข้าพรรษาปี 2553 ที่ผ่านมานี้ทางโรงเรียนที่ผมทำงานอยู่มีกิจกรรมการแห่เทียนพรรษามาถวาย ณ วัดที่อยู่ใกล้ๆ กับโรงเรียนที่ผมทำงานอยู่ หลังจากกิจกรรมแห่เทียนเสร็จแล้วก็เป็นพิธีถวายเทียนพิธีก็ได้ดำเนินไปตามปกติเมื่อเวลาถวายเทียนผมได้กลิ่นอะไรแปลกๆ มากระทบที่จมูกผมคิดว่าที่มาของกลิ่นไม่ธรรมดาแน่ๆ ผมทำการอุทิศบุญให้ก่อนเป็นอันดับแรก เมื่อพิธีถวายเทียนเสร็จสิ้นลงผมได้เดินหลบออกมาด้านนอกของสถานที่ทำพิธีด้านนอกของสถานที่นั้นเป็นเมรุเผาศพพอดีมีพี่อีกคนหนึ่งถามผมว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะพี่ก็รู้สึกอะไรบางอย่างเหมือนกัน ผมบอกขอเวลาสักครู่ผมกำหนดจิตให้สงบสักครู่สิ่งที่พบคือเปรตตัวสูงเท่าปล่องเมรุยืนอยู่ตรงเมรุนั้นเองมีอยู่ 3 ตน แล้วสัมภเวสีอีกด้วยผมบอกมีพี่ที่มาด้วยและชี้มือให้เขาดูเขามองตามที่มือชี้ไปเขาบอกว่ามองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ผมบอกเดี๋ยวผมเล่าให้ฟังขอคุยกับพวกเขาก่อน ผมกำหนดจิตอีกครั้งเพื่อคุยกับเขาผมไม่ลืมว่าต้องอุทิศบุญให้ก่อน ผมจัดการอุทิศบุญเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงขอคุย0 f: C2 W! ~: x0 ?- E- b
ผม : สวัสดี ผมขอคุยด้วยได้ไหม
9 m4 E3 G. ^' O+ W, Dเปรต : ได้สิ พวกเรายินดี
+ s* J) b0 ]! o5 L; ]$ i: H! _ผม : พวกท่านมาอยู่ตรงนี้นานแล้วหรือ
) X' E* L. w; ~& x2 ~  D- F  Mเปรต : นานประมาณ 1 ปี แล้ว
6 v+ V+ g7 E. V* ~/ H, N  _/ aผม : ท่านไปอยู่ที่ไหนมา
$ i* _7 B5 w4 S6 Y4 t! }เปรต : เราพึ่งมาจากนรก
7 s: t% z* m2 Xผม : ได้รับบุญที่ได้จากผมไหม$ I9 Z9 C0 {& N3 }6 Z8 p1 O
เปรต : ได้รับ ดีจังเลยเราไม่เคยได้รับอย่างนี้เลย* i- z& ?& j4 h9 }
ผม : ดีไหมล่ะ1 h# f5 I8 r: k4 B/ h8 A
เปรต : ดีสิ
/ z) W( w6 \2 t' \% I' b% lผม : แล้วเคยรับจากคนอื่นแบบนี้ไหม7 r) b6 \: ~: p; |5 t
เปรต : เคย แต่ไม่มากแบบนี้ แบบนี้ได้มากกว่า
  V& w: M. U1 {ผม : ใครส่งมา
. k; _! r2 h5 D! S: v0 ]เปรต : ไม่รู้ มาจากฟ้า มา 2 ทิศ9 Y+ W4 U3 P6 }4 o. l0 J
ผมนึกอีกทิศหนึ่งน่าจะเป็นของอาจารย์ผม ส่วนอีกทิศน่าจะเป็นของผมเอง; d! W) D2 h. q) @
ผม : แล้วกินอยู่กันย่างไร
/ N. B/ y3 ]) h# [' B' h. dเปรต : ถ้าเป็นวันพระก็อนุโมทนาเอา อย่างวันนี้ก็อนุโมทนาบุญที่เขาทำเอาเอง2 \, w8 F2 r. B2 A6 s
ผม : ถ้าไม่ใช่วันพระล่ะ
( ~7 N) R( f0 x. Z* dเปรต : ก็อดกิน แต่พักหลังมีบุญมาจากฟ้าอีกก็ดีหน่อย3 d7 d& u- ?2 }6 R
ผม : ถ้าหิวทำอย่างไร
8 h8 r4 _" d8 t* Sเปรต : วันไหนที่มีศพมาตั้งที่ศาลา ก็อาศัยกินศพ' s# O" V- Z6 b# S  S! f
ผม : กินศพ# G, K- G4 N, k. y* O! W
เปรต : ใช่ กินศพ ก็มันหิวนี่ ขโมยกินก็ไม่ได้ก็ต้องกินศพเพราะศพไม่มีเจ้าของกินได้
4 L& e% j% b+ w" f  q" Iผมสลดใจนิ่งเงียบไม่รู้จะพูดอะไร เพราะมันแน่นที่อกบอกไม่ถูก
5 B: I* }. j. _0 r" V  s1 yผม : งั้น รับบุญจากผมก็แล้วกัน
: R# Q: V4 f  D" P' i9 x: Gผมอุทิศบุญให้ประมาณ 10 ครั้ง จนเขามีสภาพที่ดีขึ้น ต่อจากนั้นผมอุทิศบุญอีกประมาณ 5 ครั้ง เขาเปลี่ยนสภาพเป็นเทวดา เขามาลาและจากไป ผมได้เล่าให้พี่เขาฟังเขาสังเวชใจอย่างมาก
8 b8 `. n+ M1 W- I( c: D5 m        ผลแห่งบาปอย่าคิดว่าไม่มีผล ถึงบาปนั้นจะน้อยก็ตาม และอย่าดูถูกผลแห่งบุญเช่นกัน แม้น้อยนิดไม่ว่าจะเป็นบุญหรือบาปก็ให้ผลตอบแทนเช่นกัน
+ H) j- m  D  p. x' L8 H        ประสบการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่น้อยคนนักที่สามารถพิสูจน์ได้ แต่ใช่ว่าจะไม่มีคนที่พิสูจน์ไม่ได้ บาปบุญคุณโทษอยู่ที่การกระทำ เมื่อกระทำลงไปแล้วยากที่จะกลับไปแก้ไขได้ เราสามารถช่วยเหลือพวกเขาเหล่านั้นด้วยวิชาแห่งบุญ คือการอุทิศบุญ การเบิกบุญ เราสามารถกระทำโดยมิต้องเสียค่าใช้จ่ายใดทั้งสิ้น อาศัยจิตที่มั่นคงต่อพระพุทธศาสนา คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ หากจิตใจเรามั่นคงสิ่งดี ๆ ก็จะกลับมาตอบแทนท่านเอง เอาเป็นว่าถ้ามีเหตุการณ์ที่เป็นประโยชน์ และน่าสนใจผมจะนำมาเล่าใหม่- b7 ]- @3 A6 @; p

โมทนาสาธุค่ะ

ถ้ามีโอกาส ไปวัด คราวหน้า จะลองอุทิศให้เปรตดูมั่งค่ะ

อนุโมทนา สาธุค่ะ ทำให้มองเห็นภัยในวัฏฏะสงสารเลยค่ะ ไม่แน่นักหากเกิดอีกยามอกุศลกรรมส่งผล เราอาจทำผิด พูดผิด คิดผิด จนต้องกลายเป็นเปรตแบบนั้นก็ได้ ดังนั้นขอไม่เกิดอีกดีกว่า ขอบคุณที่นำสิ่งดีๆมาบอกค่ะ

ขออนุโมทนาบุญด้วยนะครับ อนุโมทนาสาธุครับ สาธุครับ        คิดไม่ออกเลยครับ น่าสงสาร

ขอไม่เกิดแบบคุณจิดาภาค่ะ สาธุค่ะ ไม่อยากต้องเจอทุกข์แบบนี้ค่ะ..